De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat apotheek Sonnega gereageerd heeft op mijn klacht.

Hij heeft z'n excuus aangeboden, gezegd dat hij had moeten melden dat ik te weinig pillen meekreeg, had moeten overleggen wat te doen met het te kort en een voorstel had moeten doen om het op te lossen.

Mijn voorstel vindt hij uit stekend en heeft dat aangeboden als oplossing.

Zo zie je maar, ook deze sukkel begrijpt dat een bericht van mij waarin ik zijn service en afhandeling stuitend  en onder de maat noem, betekent dat het niet in orde is.

Wellicht dat wanneer ik 100 ben geworden, hij het voor elkaar heeft.

Kees

Reeds eerder rapporteerde ik over de uitermate ondermaatse, stuitende service van deze knoeier die zichzelf apotheker noemt.

Vandaag was het weer zo ver. Ik heb medicijnen nodig en bestel afeglopen maandag mijn pillen. Ik bewaar mijn rust en ga op woensdag het recept afhalen.

De openingszet is weer geweldig. Er lopen massa's mensen achter de balie die allemaal druk zijn met iets wat niemand begrijpt.

Ik geloof dat ik er soms meer dan 10 mensen zie rondschooieren. Afijn de rij is bizar en de toon lijkt gezet.

Tenminste 12 mensen zijn mij voor conform het nummertjes systeem en lijdzaam ga ik zitten. Gelukkig heeft de apotheker een soort schnabbel systeem opgezet, om zijn tegenvallende jaar cijfers op te krikken.

Hij is de concurrentie aangegaan met de lokale drogist en parfumerie zaken, want hij heeft een vitrine met huidverzorgings middelen.

In tegenstelling tot de klant die zijn levensreddende medicijnen komt halen, krijgt een dame van stand een uitleg alsof het de troonrede betreft welke nu in begrijpbaar Nederlands wordt voorgelezen. Het duurt in ieder geval even lang.

Gelukkig ben ik toch voor sluitingstijd aan de beurt en wonderwel zijn mijn medicijnen aanwezig, worden zij binnen redelijke termijn terug gevonden en ik krijg ze mee.

Op het moment dat ik het pand verlaat slaat mij echter de angst om het hart. Dit ging té soepel en kan gewoon niet. Alleen maar een ergerlijk lange wachttijd?

Gehaast ruk ik de zak open en probeer mij te herinnen welke hoeveelheden exact waren doorgenomen met de arts. Ik ben per slot van rekening aan het minderen en zijn derhalve de aantallen anders geworden.

De drift breekt los in mij wanneer ik vaststel dat ik te vroeg gejuicht hebt. Er ontbreken van 2 smaken diverse pillen. Ik spoed mij terug de mensen massa in.

Gelukkig is het maar nauwelijks drukker geworden (but not) , dus ik kan makkelijk even tussendoor geholpen worden. De drift is kennelijk zichtbaar aan mijn houding, want niemand legt mij een strobreed in de weg, wanneer ik een dame achter de balie vandaan roep.

Op de vraag wat er op het recept staat krijg ik te horen 65 stuks van 300mg en 110 stuks van 150mg. Er is dus klaarblijkelijk niets mis met het recept, daarentegen wel met de apotheek, stel ik weer eens vast.

Er zijn namelijk ingepakt: 50 stuks van 300mg en 100 stuks 150mg. Is aardig in de richting en op school had je wellicht hiervoor een behoorlijke 8 gehad zelfs.

We zitten echter niet in een kleuterklas maar hebben het over medicijnen. Daarvoor hoor je per definitie een vette 10 te scoren.

Deze mensen (apothekers) dien je nog aan te spreken volgens de titulatuur althans, met 'Weledelgeleerde Heer/ Mevrouw'. Persoonlijk kom ik nimmer verder dan droplul of looser.

Het zou hem toch bekend moeten zijn dat ik deze pillen niet voor de lol inneem en de hoeveelheden dien aan te houden welke mijn arts mij voorschrijft?

Gelukkig heeft de dame die mijn drift bui denkt te kunnen indammen een aardige oplossing: dan bestelt u toch van beide een doos extra?

Dit zou wel betekenen dat ik een nieuw recept moet aanvragen. En uiteraard weer volgende week in de rij. Gelukkig zijn ze gesloten op het moment dat ik uit mijn werk kom, dus wordt een feest.

De reden waarom de gezondheidszorg zo duur is, is hiermee blootgelegd. Hij is in basis gewoon ziek.

Wie gaat namelijk dat nieuwe recept betalen? Wie gaat de overtollige medicijnen betalen? Een en ander nog los van het feit dat deze weerzinwekkende sukkel mij niet eens informeert over het afwijken van het recept.

Zelfs de slager informeert je nog door te roepen"het is ietsje meer mag dat?". Nee, de apotheek doet maar wat.

Mocht je dan ook ooit in Capelle aan den IJssel komen wonen en je zoekt een apotheek: neem van mijn part een drugskoerier maar ga niet in zee met Sonnega Hugenholz.

Zo dit ben ik kwijt, nu die apotheker nog.

Kees

Het is een onweerlegbaar feit dat de uitvinding van de mobiele telefoon heeft bijgedragen tot spectaculaire veranderingen in de wereld.

Neem alleen al als voorbeeld de generatie welke ons gaat opvolgen. Zij zijn qua gedrag herkenbaar aan het feit dat ze bij de kassa niet weten of 50% van € 8,- meer of minder is dan € 20,- en leggen daarom voor de zekerheid een biljet van € 50, - neer.

Nee, zij zijn ook fysiek herkenbaar. Deze generatie is in staat om vanaf het moment dat zij hun vrienden uit het oog dreigen te verliezen, een mobiel klem te zetten tussen hoofd en schouder en aldoende, met hun hoofd in een hoek van 45° over straat huiswaarts te keren.
Aldaar aangekomen schuiven zij achter de computer en melden elkaar, dat zij zien dat de ander ook online is.


Deze scheve hoofden generatie heeft niet alleen het laatste model mobiel, nee zij trachten elkaar altijd te overtreffen door de meest recente ringtones te downloaden.

Op deze manier wordt per week net iets meer dan hun maandelijkse toelage uitgegeven aan beltegoeden, zodat aan het eind van de week er gezeurd wordt over de duidelijk te lage hoeveelheid zakgeld. De maand duurt namelijk dan nog 3 weken.

Eerdaags legt iemand de link tussen dit belgedrag, met het op die manier toonfrequent roosteren van de hersencellen en hun gebrek aan rekenvaardigheid.

Vervolgens worden de onder maat presterende scholen vrijgepleit van alle schuld en worden er subsidies vrijgemaakt voor ontwikkelen van nog briljantere telefoons.

Dit wordt dan de B-genearatie telefoons genoemd. Hier staat de 'B' voor Baarmoeder. Dit houdt in dat de telefoon bij geboorte aan het oor blijkt te zijn aangegroeid in de baarmoeder, waarbij het abonnement van de draagmoeder
maatgevend is geweest voor het aangroeisel.


Uiteraard zal ik de ontwikkelingen op de markt voor wat betreft de aanbiedingen voor baarmoeder abonnementen nauwlettend volgen en hier zo nodig over rapporteren.

Kees

't Leven is hard. Dat stel ik tenminste vast voor onze Frits. Da's de grootste van de 2 katten broeders. Frits weegt namelijk 9 kg en zijn broertje ronduit de helft.

's Morgens moet hij zijn lichaam van het bed af helpen, om vervolgens helemaal de trap af te dalen alwaar zijn verse voedsel zal worden bereid. Dat is geen kattenpis.

Na deze zware inspanning moet hij helemaal zonder enige hulp zijn bakje leegeten en de rommel opeten die Koos heeft laten liggen. Die broer van hem lust namelijk veel minder.

Nou en dán pas mag ie weer op de bank gaan liggen vegeteren, totdat wij thuis komen, of hij naar de bak moet en dat is dan wel kattenpis.

Wanneer wij thuis komen, wordt er weer van hem verlangd dat ie een keuze maakt. Namelijk opzouten (want hij denkt gelijk dat het tijd is voor verse biefstuk) of een poosje de tuin om in de zon te gaan

liggen.

Uiteraard leeft hij in een hel. Dat is wel duidelijk dunkt me. En dat hij het zwaar heeft laat hij wel blijken ook. Wanneer wij naar bed gaan en komt hij de slaapkamer in en gaat dan onder luid geknor

bepalen of ie op een mandje gaat liggen of voor de lol boven op mij. Gelukkig wonen we in de bebouwde kom en zijn we achtergrond ruis gewend. Hij kan diverse merken motorzaag nabootsen.

Dat ie briljant is blijkt wel uit het feit dat ie graag met de PC bezig is. Afijn kijk maar even naar de foto:

http://blufiles.storage.live.com/y1pCwrXPArMKAkPux7LYfLgG0rL4eyKonx0M_Hd7F6U_I_6K8dfS4wTo0H4F5fgdxin768N2nuORr8

Som is het afzien.

Dan is het niet aangenaam in de zon en dan moet hij samen met z'n broer wel onder de

tuintafel schuilen. Weerzinwekkend zwaar gewoon.

De heren hebben samen een verbond waarin is vastgelegd dat, hoe ik ook mijn best doe, zij toch in staat zijn om de kattenbak een weerzinwekkende lucht te laten verspreiden. Sterker nog, soms staat

er 30 seconden nadat de bak verschoon is, het grind lekker in het rond te gooien. Zo van: 't werd ander hoog tijd vader!

Je zult begrijpen we staan onder toezicht van de raad van dierenbescherming op nadrukkelijk verzoek van de heren.

Ze krijgen namelijk maar 2 keer per dag eten, mogen naar binnen en buiten wanneer ze het vragen, hebben door het hele huis heerlijke slaapplaatsen waaronder de wasbak, krijgen zodra het gasalarm

of gaat een schone bak en worden regelmatig geaaid.

Nee' t leven is hard.

Kees

Op speciaal verzoek dit keer een consult, daar een semi-bekende mij vraagt of zij aan een neusverkoudheid lijdt dan wel aan een heuse influenza.

Even voor de goede orde: Dat ik een zieke geest heb, houdt niet per definitie in, dat ik alles van ziektes weet, maar goed, je vraagt om een consult, ergo je krijgt er een.

Het beste recept voor influenza vraag je. Allereerst moeten we vaststellen of de juiste diagnose is gesteld. We kunnen hier spreken van een wat uit de hand gelopen verkoudheid, seizoengriep, wellicht een vogelgriep of (God verhoede) een heuse pandemie.
Zeker in het laatste geval is het hele land in rep en roer en kan je de voorgestelde kuur naar mijn idee, ieder uur op het journaal vernemen totdat de nieuwslezer ook aangevreten is. Daarna is het ieder voor zich en God voor ons allen.
Mocht het de vogelgriep betreffen, dan hoop ik niet dat het om een door de wereldgezondheidsorganisatie bevestigd geval van H5N1 gaat. Immers op 19/06/08 was de ratio 385 gevallen en 243 doden.
Aldus komen wij bij de variaties welke doorgaans redelijk tot goed doorstaan worden. De 'gewone' influenza is viraal van aard, net zoals meestal een verkoudheid. Het verschil tussen een bacteriële of virale besmetting is voor ons leken moeilijk vast te stellen. Derhalve is de uitvinding, welke wij kennen als, huisarts, een fantastische uitkomst. Uiteraard is geduld ook een mogelijkheid om vast te stellen of er sprake is van een griep of neusverkoudheid.
De neusverkoudheid is te herkennen aan een loopneus, niezen, waterige ogen en keelpijn. Deze symptomen zijn beperkt tot het bovenste deel van de luchtwegen. Verkoudheid geeft minder vaak koorts en spierpijn en verdwijnt doorgaans sneller. Dus als het na een paar dagen verdwijnt, weet je genoeg.

Heb je daadwerkelijk de griep dan ben je de sigaar. Het duurt langer en er is geen middel tegen. In geval er sprake zou zijn van een bacteriële besmetting, ware antibiotica de oplossing. Helaas gaat deze vlieger niet op voor een virus, dus zal je lichaam deze slag zelf moeten winnen. Hooguit kan je een pijnstiller zoals paracetamol gebruiken om hoofdpijn en spierpijn te verlichten en de koorts te verminderen.

De algemene conditie van je lichaam bepaalt derhalve de lengte van het ziekbed ( in dagen en niet in meters).

Mocht je inmiddels na het lezen van dit orakel, al weer beter voelen, omdat het een dergelijk lang verhaal was, dan heb je naar mijn vermoeden gelukkig neusverkoudheid en stel ik voor maandag weer te gaan werken.

Verder is het wellicht goed te weten dat je besmettelijk bent ca. 3-5 dagen vanaf het moment dat de eerste verschijnselen werden waargenomen.

Samengevat stel ik voor je met een deken op de bank te nestelen, de doos tissues ernaast, de afstandbediening van de televisie en de harddisk recorder erbij alsmede een lekkere kop thee, kippensoep en veel , heel veel troost eten.


Uiteraard heeft je partner per direct alle huishoudelijke taken toebedeeld gekregen en heb jij een excuus voor je gedrag en eerste keus voor de programmering van de televisie.

Sterkte.

Kees

Ik lees net dat per week 660 kinderen worden geconfronteerd met echtscheiding (zie hier). Op zich al een alarmerend gegeven.

Als je je bedenkt dat er gemiddeld 1.7 kinderen in een gezin zitten, dan betreft dit 660/1.7 = 388,235294 gezinnen. Per week nota bene!

Dat komt neer op 52x388,235294 = 20188,2353 gezinnen per jaar en dus 20188,2353 x2 = 40376,4706 ouders per jaar.

Aangezien 1 op de 3 huwelijken strandt volgens de rekenkamer, betekent dit dat we kennelijk spreken over 40376,4706 x3 = 121129,4118 ouders. (ppfff…)

Nu hebben wij ongeveer 16.000.000 mensen in Nederland. Als we daar die 121129,4118 ouders van aftrekken, blijven er kennelijk 15878870,59 non ouders over.

Op deze manier hebben we echter uitgerekend dat we per ouder 15878870,59 / 121129,4118 = 131,0901321 non ouders, dus kinderen hebben.

Als deze dus 8 uur slapen, hebben zij 16 uur x 60 = 960 minuten over per dag. Dat betekent dat ze per dag per ouder slechts 960/393,2703963 = 2,441069

minuten aan de opvoeding van hun kind kunnen besteden.

Geen wonder dat de opvoeding te kort schiet en de normen en waarden er niet meer in worden getimmerd….

Kees

Er zijn diverse manieren om je vijftigste verjaardag te vieren. Zo is een oud gebruik, de deur te vergrendelen en wachten tot de dag voor bij is gegaan, in de hoop dat het aantal rimpels niet is toegenomen en niet een of ander leukerd een Abraham in je tuin heeft gezet.

Als alternatief is volledig ontkenning. Veel mensen blijven op die manier dan ook steken bij 49 waardoor later bij het aanmaken van de grafsteen onduidelijkheden ontstaan over de juistheid van de genoteerd jaartallen.

Een ander veel gebruikte uitvoering is, volledig naïef er van uitgaan dat je verjaardag net als ieder jaar, een borrel noten sessie wordt. Groot is dan de schok als je mee getroond wordt , naar wat jij zag al een leuke variatie op het thema, een intiem etentje, alwaar na het openen van de deur, ieder vage kennis je een hartinfarct tracht te bezorgen, door met een megafoon te scanderen, SURPRISE!

Kortom, er zijn er talloze op uitvoeringen te noemen, maar daar zal ik jullie niet mee hinderen. Wat ik wel met jullie wil delen is hoe ik het heb gedaan.

Daarbij moet ik kwijt dat het niet zo had kunnen zijn, zonder mijn Tineke en natuurlijk vrienden, familie en buren, in wat mij betreft, willekeurige volgorde.

Zo stond ik om te beginnen op de dag zelf, 's avond heerlijk op de Kermis in Capelle a/d IJssel met Tall Blonde Niet alleen blijkt dat de uitzinnige menigte voor 99% bestaat uit mensen die je een warm hart toe dragen, er is dan ook iemand niet te beroerd om een paar fantastische foto's te schieten. De ongekuisde versie is hier te bewonderen. Chris bedankt!

De dag er op word ik (KNMI bedankt!!) getrakteerd op werkelijk fantastisch weer en besluit de hele straat te participeren in de chaos die ontstaat, als je een feestje voor een kleine 60 man voorbereid.

Nog even naar Alber Heijn; een boodschappen wagen met een kop er op, want we hadden wellicht niet voldoende in huis yeah right

Omdat de temperatuur meer dan aangenaam is, besluiten we het zwembad af te vullen en een waterfeest ontstaat wat zijn weerga niet kent. Kijk hier op je gemak even naar volwassen mannen met waterpistolen in filmpje 3!

Later komt de bezinning en tenten worden opgesteld, een heuse biertap en natuurlijk nog een BBQ. Ik kan jullie easyBBQ van harte aanbeleven, want er wordt nog een bestelwagentje binnen gereden, waarna een dame de volledige have van een boerderij op de grill legt.

Mocht je niet versuft zijn geraakt van de alcohol, dan heeft het eten je de das omgedaan.

De dag erna, wordt eerst wat opgeruimd, waarna een gezamenlijk ontbijt wordt genuttigd. Ach wat, we blijven zitten, de eerste restanten van gisteravond worden neergezet en we beginnen aansluitend aan het ontbijt maar gelijk met drank, kazen, stukken worst en salades. Het zwembad is weer vol en jawel, ook dit loopt weer uit de hand. Veel, heel veel water, met als groot hoogte punt, een paar flessen badschuim in het zwembad en de compressor er in.

Kan ons het schelen, je bent nu toch oud en wordt toch niet meer serieus genomen.

's Avonds nog een laatste maaltijd met BBQ vlees, restanten salades en we proberen de drank op te maken.

Gelukkig maakte de regen om 21.00 een abrupt einde aan dit bacchanaal, anders was morgen met zekerheid een slechte dag voor de vaderlandse economie geworden.

Welterusten en de fotos komen nog wel.

Kees

Tot mijn verpletterende verbazing lees ik dit op het internet:

Oud-minister Eveline Herfkens hoeft het geld dat zij onterecht ontving voor de huur van een appartement in New York niet terug te betalen aan het ministerie van Buitenlandse Zaken. Ze betuigt nogmaals spijt dat zij de regels van de VN-ontwikkelingsorganisatie UNDP heeft overtreden, "ook al heb ik dat niet bewust gedaan." Het gaat hier slechts over een kleine 190.000 euro uit de staatskas.

Aldus oordeelt Minister Maxime Verhagen.

Wat deze zwakzinnige bezielt, is mij niet geheel duidelijk, maar ik ben toch heel benieuwd wat het oordeel zal zijn in het volgende geval.

Stel ik zit in de auto zit en iemand belt mij, geheel onbewust, neem ik de telefoon in de hand. De persoon de mij belt heeft een onderwerp te melden wat mij enorm aanspreekt. Aangewakkerd door de intentie van ons gesprek, ga ik wederom onbewust, harder rijden. We spreken namelijk over muziek en nieuwe Roland keyboards.

Na wat rode stoplichten genegeerd te hebben rij ik achteloos de gemeente binnen waar Maxime Verhagen woont. Deze kerel is getrouwd en heeft drie kinderen.

Heerlijk filosoferend over de muziek, rijd ik onbewust 120km / uur en zijn gezin steekt over…….. Afijn, hier stop ik want dit gaat zelfs mij te ver.

Beste Maxime,

Je bent toch zeker niet van de pot gerukt of wel? Wanneer je fout zit, zit je fout. Bewust of onbewust. Dat geldt voor de lullo's die hard ploeteren en daarmee jouw salaris verdienen, maar ook voor de elite die een godsvermogen ontvangt, om Nederland naar de kloten te helpen.

Als ik, niet bewust, euro 1,15 rente verzuim aan te geven op mijn belastingaangifte, vindt men dat ik fout zit en word ik daar op afgerekend. Zo moet ook Eveline Herfkens beoordeeld worden. Of is er iets gaande wat het daglicht niet verdragen kan?

Ik kots daar van. Ben benieuwd of jij als praktiserend katholiek dit ooit eerlijk zal opbiechten.

Kees

Ik las een artikel over apothekers. Welk artikel, zult u wellicht denken. Nou dit: http://www.nu.nl/news.jsp?n=1717135&c=32

Het onderwerp is dat ze zelf geen beslissingen meer mogen nemen over welke medicijnen over de toonbank gaan. Niets bijzonders op het eerste gezicht.

Toch baart het mij zorgen. Om te beginnen ben ik naïeveling als ik ben, altijd van mening geweest, dat mijn arts mijn medicijnen beleid bepaalt en niet de apotheker.

De arts heeft zoals mij altijd is voorgehouden, de cursus onleesbaar schrijven met goed gevolg afgelegd. De apotheker echter de cursus hiërogliefen ontcijferen uit 21 eeuw .

Iedere zultkop kan zien dat dit 2 volledige verschillende scholingen betreft.

Daarnaast heb ik al niet zo veel op met apothekers. Wellicht komt dat door mijn 'kanjer' Apotheek Sonnega-Hugenholtz uit Capelle aan den IJssel.

Nimmer en dat is werkelijk geen fabel die ik ophang, maar dan ook nimmer ben ik daar geweest zonder dat mijn bloeddruk ten minste 2 bar steeg. Ik zal wat voorbeelden geven, zodat u zich zelf een beeld kunt vormen.

Om te beginnen gebruik ik een niet onaanzienlijke hoeveelheid medicijnen tegen de epilepsie. Niets spannends, totdat je je nieuwe rantsoen gaat halen.

Omdat ik weet dat ze die niet op voorraad hebben (kom ik zo op terug), kom ik deze 3 dagen ná mijn bestelling ophalen. 50% van de keren dat ik kom, krijg ik een excuus omdat mijn pillen nog niet compleet zijn. Dit ondanks dat ik 3 dagen gewacht heb. Ieder keer biedt men dan aan om deze te bezorgen. Ieder keer meld ik dan dat ik werk en niet thuis ben op het tijdstip dat zij bezorgen (tot 16.00) .Telkens geef ik aan, dat de suggestie om de zooi door de brievenbus te doen niet zo briljant is, omdat ik een normale brievenbus heb en geen 10 voets container.

Verder gaan alle dames die mij helpen, in de la staan zoeken naar mijn recept, ondanks het feit dat ik aangeef dat vanwege de grootte van het pakket, dit op de kast zal staan.

Ik zou terug komen op het feit dat ze dit nooit op voorraad hebben. Ondanks alle systemen die deze apotheek hanteert, zijn ze niet in staat om ergens in te voeren dat, 90 dagen na mijn laatste bezoek ik weer terug zal komen om de zelfde hoeveelheid tabletten op te halen. 't Is net zo iets als een verjaardag, even regelmatig maar dan vaker.

Dat gaat ook niet over tenzij de patiënt overlijdt en die lol gun ik ze niet.

Ze houden in dat inferieure systeem wél bij, wat ik allemaal gebruik. Zo krijg je dan een overzicht met "volgens onze gegevens gebruikt u de navolgende medicijnen. De dan getoonde lijst slaat soms alles.

Ooit kocht ik een doosje Paracetemol. Pas nadat ik daar een opmerking over maakt haalde men dit van de lijst. Maandenlang was ik kennelijk een vervend Paracetemol slikker geworden.

Natuurlijk verscheen ook een keer, uiteraard per abuis, 'de pil' op mijn overzicht. Dat had ik kunnen weten. Had ik ook maar dit recept van mijn eega niet af moeten halen.

Ook presteerden ze het om mij en tube van 15 gram meet te geven, toen ik helemaal onder de uitslag zat. Ik moest mijn gehele lichaam insmeren. Het was nog niet voldoende voor een naaktslak.

De juffrouw achter de balie durfde te stellen dat ik dun moest smeren. Zelfs alle andere receptafhalers begrepen deze dwaling. Na ingrijpen van mijn huistarts kreeg ik 2 gezin flacons.

Ik denk dat de apotheek dit beleid bewust voert, in de hoop aan mij ooit nog eens flink te verdienen, vanwege het feit dat ik dan hartpatiënt ben geworden.

Samengevat moet u kunnen begrijpen dat de laatste aan wie ik het mijn medicijnen beleid toevertrouw, mijn apotheek is. Wellicht dat ooit het spul bij Albert Heijn in de schappen ligt. Daar is altijd alles wel op voorraad en bepaal ik zelf de keuze.

Kees

Iedereen heeft er tegenwoordig mee te maken, passwoorden. Inmiddels moet je overal een code of zo'n idioot zogenaamde onlogische lettervolgorde invoeren om nota bene bij je eigen gegevens te komen.

Gelukkig is het niet alleen thuis het geval. Nee , op je werk zijn er talloze valkuilen opgesteld om maar zeker te weten of jij wel bent die jij denkt dat je bent en of je niet anders bent geworden dan de vorige keer toen je nog wel jezelf was. Een hele geruststelling but not.

Heerlijk hoor. Combinaties van bijvoorkeur minimaal 8 karakters waarvan tenminste 'n hoofdletter een cijfer en bij voorkeur bijna dagelijks muterend.

Wat ik me hierbij afvraag is, wat denken de aanhangers van deze passwoorden theorie hier nu daadwerkelijk mee te bereiken? Om te beginnen is het een feit dat ik niets te verbergen heb. Daarnaast is het zo dat als ik iemand ken, die interesse heeft in mijn kennis of documenten, hij vooral maar een mailtje moet sturen met z'n verlanglijst . Aansluitend zal hij alle gewenste info kunnen zoeken tussen zijn dagelijkse portie spam. Wie houdt dat tegen behalve de stelling dat het niet mag?

Voorts is het zo dat ik denk dat ieder ziekelijke of staatsgevaarlijke geest die dan uiteindelijke interesse heeft in mijn privé en of zakelijke gegevens, zich niet laat stoppen door mijn periodieke zieke woordkeus. Er zijn talloze programma's naar ik begrijp die sneller mijn password kraken dan dat ik ze verzonnen krijg.

Waarom dan deze valkuilen? Beats me. Zelfs mijn eigen PC werkt er aan mee.

Als ik inlog vraagt hij mij om een passwoord. Doe ik het verkeerd dan zegt ie doodleuk "wrong password". De lul! Als jij het weet waarom vraag je het mij dan?

Nee mij niet gezien. Ik ben een voorstander van het volgende: laten we allemaal of weigeren nog langer mee te werken aan deze waanzin, of we kiezen allemaal het zelfde passwoord.

Wat dacht je van "Zegnetwerkbeheerderikkiesdezekeer007meteen#enzoudendeboevenditkunnenkrakendenkje?"

Dit laten we dan ingaan op 01/09/08 en dat laten we de komende maanden steeds op de eerste van de maand 007 met 1 verhogen of zo. Als alternatief kan ik er steeds op mijn blog zetten.

Wat denken jullie?

Kees

Weer zo'n listig onderwerp al zeg ik het zelf.

Vrienden en dan bedoel ik daar mee de mensen waar je 's nacht kan aanbellen als het tegenzit, waar je mee kan huilen als het nodig is en waar je bij voorkeur veel, heel veel mee kan lachen.

Toch zijn vrienden niet meer vrienden zoals je vroeger had. Waarom dan wel?

Ik leg het uit.

Vroeger, heb je hem weer met z'n vroeger hoor ik je denken. Afijn vroeger dus had je nog geen medium als de computer en een mobiel om je vriendenschare te onderhouden. Nee, dan trok je deur achter de je dicht met de kreet "ben naar Hans" .

Hans en ik trokken er op uit, staken de halve omgeving in de brand met gepikte lucifers werden daar 's avonds op aangesproken en mochten dan een week niet meer naar buiten. Na die week kwamen er nieuwe plannen, zoals in je onderbroek fikkie steken om de lucht niet in je kleren te krijgen, aansluitend een baantje zwemmen in de sloot om de laatste sporen te verwijderen en werden opnieuw 'gepakt'. Prima tijden overigens, behalve voor de eigenaars van de afgebrande percelen.

Verder was het zo dat als Hans iets overkwam het mij uiteraard ook overkwam. Daarom hebben we beide de zelfde klappen opgelopen, zijn we op de zelfde momenten door het ijs gezakt, deden we dezelfde sport en hopen we, tegen beter weten in, ooit op de Coolsingel de wereldbeker toe te juichen.

Ook nu is het zo dat als een vriend in de stront zit, ik er in spring en hem er uit haal. 'Komt goed' is dan mijn motto. Kennelijk heb je aan mij nog een goede vriend, althans daar werk ik aan.

Desondanks gebeurt het mij en dat verwijt ik de moderne tijd met zijn gadgets, dat ik in problemen kom. Neem als voorbeeld dat Hyves.

Je maakt een site en vervolgens wordt men geacht zijn netwerk uit te breiden door talloze vrienden te maken. Extravert als ik ben ga ik aan de gang en met de ene kwinkslag na de ander verleid ik volop vage kennissen om mijn vriend te worden.

Nu is het zo dat wij in de straat een gezellige groep beginnen te worden. De oudere garde is verdwenen en (jonge) stellen zijn er komen wonen met leuke gezinnen. 's Avond ontstaat iets speciaals.

Een beetje in de trend van Hi di hi. Dat was een serie over een camping waar iedereen met iedereen gezellig omging en veel misverstanden in een sausje van echte Engelse humor nog onschuldige tv vermaak bood.

Op de warme zomeravonden zitten we buiten met verfrissingen variërend van onschuldige sapjes tot zware alcoholische versnaperingen. De vuurkorf maakt een niet benijdenswaardig eind aan vele schuttingen, schuurtjes of al dan niet legaal gekapte bomen. Chips, borrel noten en verder alles wat in een frituur pan gaat maakt een eind aan alle goede voornemens en doopt de dag om in een schijt aan Sonja Bakker dag. Uiteraard spreken we dan over van alles en nog wat, grappen we over en weer, steken we draak met serieuze zaken en hopen we onschuldig dat de zomer maar oneindig lang mag duren.

Allemaal heel gemoedelijk en heel vriendelijk.

Zijn dat de vrienden die geen vrienden meer zijn zoals vroeger? Nou ja en nee is het antwoord.

Kijk onder deze buren zitten inmiddels ook Hyvers en dan begint het gesodemieter.

Onlangs nodig ik een buurvrouw om mijn uit om mijn vriend te worden. In hoeverre jullie mail wordt gescreend door je partner weet ik niet, de mijne bevat überhaupt geen geheimen, maar wordt volledig gelaten voor wat ie is.

Maar goed, wat er 's avonds in het huis van de buurvrouw heeft plaatsgevonden kan je alleen maar naar raden. Resultaat is dat ik de volgende wordt aangesproken door haar echtgenoot over de vriendschap met zijn vrouw.

Op dat moment krijgt het begrip 'vriend' een geheel ander betekenis. Want ontkennen heeft geen zin. Er is een vriendschap, het ligt vast op het internet en zo'n beetje iedereen weet er van.

Wellicht heb ik niet alert gereageerd. Mijn eerste reactie was op haar hyves site een bericht te plaatsen onder meer met de opmerking : Wellicht doen we er verstandig aan onze relatie low profile te houden, denk je niet?

Ja dat was niet m'n beste zet. Ik had dat naar haar privé adres moeten sturen. Of iets anders.

Sindsdien heb ik haar niet meer gezien, is er een arts in de straat geweest en is het weer omgeslagen. Kan natuurlijk louter toeval zijn, maar wat zou jij denken? Nee dat is wat ik bedoel met

'Vrienden zijn gevaarlijk'.

Gelukkig staat het weekend voor de deur, gaan we waarschijnlijk de laatste hand leggen aan de hut (ons straatproject) en zal mogelijk 's avonds het nodige weer genuttigd worden en kan wellicht nadat wij in benevelde toestand zijn geraakt, vastgesteld worden, wat ging er fout, wie is er fout bezig, was het onderbroekenlol of wordt tóch de hut nog omgebouwd tot een blijf van mijn lijf appartement.

Kees

Ben ik nu een man of een jongen? Deze vraag stel ik mij de laatste tijd herhaaldelijk. Het heeft te maken met de activiteiten bij ons in de straat.

Al meerdere keren ben ik als een soort halve zool, aan het rond rennen geweest met onder mijn arm een futuristisch stuk kunststof. Dat laatste staat onder de

kenners ook bekend als supersoaker. Voor de mensen die niet het geringste vermoeden hebben wat dat is, is hier een voorbeeld:

http://www.hasbro.com/objects/products/imagezoom.cfm?img=/common/images/products/52699157f209_main400.jpg&displayname=SUPER%20SOAKER%20MAX%20INFUSION%20DEFENDER

Al rennend wordt de gebruiker geacht zijn soaker op druk te brengen, waar na hij de inhoud, bij voorkeur koud kraanwater, bij derden in het oor, nek of het liefst in het ondergoed spuit.

Welaan, ik heb mij daaraan nu enkele keren vergrepen, ondertussen geleende stukken speelgoed, want dat schijn het écht te zijn, soms te vernielen door halsbrekend op mijn plaat te gaan.

Gelukkig is er nu een nieuwe activiteit. We bouwen met de buurman een hut. Als kind haalden we sloophout, planken en takken. Nee, dit keer is het anders. Onder aanvoering van Rob, zeg maar de

hoofdaannemer, wordt gewerkt aan een serieus project.

Rob heeft niet alleen wat stukken hout aan laten rukken welke vrij kwamen bij de verhuizing van zijn bedrijf naar het nieuwe pand, nee zelfs de houthandel is bezocht voor

serieuze 2 bij 3 duimers en meer.

Het werk wordt als echte bouwvakkers uitgevoerd. Het meeste gaat op het blote oog, de gok en half ontkleed wordt het uitgevoerd.

De vloer is om te beginnen op 6 balken gezet en zweeft warempel 1.5 meter boven NAP.

Uiteraard is dat een goede zaak als je woont in de regio Rotterdam. Wellicht hadden we het 6.76 meter boven NAP moeten maken.

Wat dat NAP betekent kan je hier lezen: http://nl.wikipedia.org/wiki/Normaal_Amsterdams_Peil of je steekt op een leuke dag met een lekkere westenwind kracht 8 de dijk door. Dan weet je ook alles.

Afijn we meten, zagen, schroeven en timmeren er op los alsof ons leven er van af hangt. De grap is, dat nu, nu al enkele dagen de hut ook de vormen van een serieuze starters woning begint aan te

nemen, er nog nauwelijks in gespeeld wordt.

Niet dat het aan de kinderen ligt, maar er zitten steeds oude kale mannen in om het af te maken, dus zitten kinderen in de weg.

We houden ons zelf voor dat we doen voor de kinderen, maar met veel plezier ben ik bezig. Wellicht met veel te veel plezier. We lachen wat af en onder vaak goedkeurende blikken van de diverse

partners tobben we door.

Juist omdat ik aan dat gespeel, want dat is het, zo vel plezier beleef vraag ik mij af: ben ik nu al een man of nog geen jongen?

Wellicht weet ik morgen ochtend weer, als ik met protesterend knieën en zere rug mijn aftakelende lichaam klaar maak om naar mijn werk te gaan.

Kees

Op het moment dat ik dit blog de titel sport gaf, realiseerde ik mij dat ik wellicht een compleet peloton mensen over mij zou krijgen.

Per slot van rekening heb ik louter in de ogen van mijzelf, een goddelijk afgetraind lichaam. Wie ben ik dan om met een lichaam, waarin je, als gevolg van het gebrek aan sport, niet de ribben kan tellen zonder een MRI scan te doen, deze fysiek uitputtend vorm van tijdverdrijf tegen het licht te houden?

Maar goed, terug naar dat peloton mensen, het is de tijd van de Tour de France. Meerdere keren al sprak ik met liefhebbers van deze vorm van lichaamsuitputting, over het feit dat ik wel eens kijk naar Formule 1

Meer dan eens werd mij ernstig verweten, dat ik dat als sport durfde te betitelen. Die mannen zaten maar in een auto en gaven een beetje gas, terwijl ze vrolijk zaten te sturen. De auto deed het werk en niet de mens.

Nee, wielrennen dát is pas pure sport.

Toch vraag ik mij af wat ik niet begrepen heb. Ieder jaar weer en dus ook dit jaar,  wordt er in die tak van sport, een 'kanjer' uitgelicht die besloten heeft, te grijpen naar verlichtende en stimulerende chemokuren, om zijn toch daadwerkelijk afgetrainde lichaam net dát zetje te geven, waardoor hij juichend over de streep zou kunnen komen.

Probleem is dat naar mijn idee al die snuiters gebruiken en dat degene die het meest durft te gebruiken als winnaar over de streep zal komen.

Ergo, de grootse gebruiker is dan de winnaar.

Hiermee verklaar ik mij dan ook automatisch tot top atleet. Vanwege mijn hersendefect (epilepsie) neem ik een niet onaanzienlijke hoeveelheid chemische rommel in, waardoor ik zeker in het eindklassement in de top 10 moet eindigen.

Uiteraard strijk ik de mensen, die trossen aambeien hebben opgelopen door het onverantwoord lang op een veel te klein zadel te hebben rondgereden, tegen de haren.

Maar wat kan mij dat schelen. Per slot van rekening heb ik mij zelf zojuist tot topsporter gebombardeerd en zie mij wellicht nog in Peking met onze vaderlandse driekleur lopen…

Kees

Tja dan toch maar voor de bijl en een nieuw onderwerp aangesneden.

Het is dan ook gelijk een fris onderwerp, but not.
Ik weet niet hoe jij het ervaart maar ik vind dat de hygiëne op het werk nog al eens te wensen overlaat.

Er zijn er bijvoorbeeld van die types die veel tijd door brengen op het toilet en dan uitgebreid uit hun neus gaan zitten eten.
Persoonlijk kan ik me daar niet zo veel bijvoorstellen want een van de laatste plaatsen waar ik trek krijg is wel het toilet.
Maar goed, ze zijn er.

Het is op zich zelf al geen sociale activiteit want per slot van rekening wordt men daar niet voor betaald.
Wat ik dan tevens niet kan begrijpen is, dat wanneer de meeste honger gestild is, men besluit de resten aan de muren te smeren of waar het ook maar uitkomt.
Als ware men een kind met vingerverf. Zie je ze zitten met hun broek naar beneden en de vinger tot het derde kootje in de neus?

Gelukkig, althans dat denk je, zijn er ook ander collega's. Je stapt op een dag vrolijk in de lift en dan blijkt de vorige gebruiker bij het verlaten van dit toestel, te hebben geflatuleerd. Naar mijn idee werken er bij ons een meer dan normaal percentage petomanen. An sich lijkt het een leuke grap, maar soms vraag ik mij hoe rot moet je van binnen wel niet zijn, om een dergelijk hoeveelheid methaangas te produceren.

God zij geprezen dat het roken in de lift inmiddels verboden is. Zie je het voor je?
Stap je 's morgens vroeg met je gedachten nog grotendeels in je remslaap, de lift binnen met een sigaret in de mond, wordt je vervolgens wakker op de 9e, omdat daar de lift heen geschoten is, door het tot ontbranding gekomen methaangas.

Als je dan besluit je zelf even op te willen gaan frissen kom je in het toilet, waar je collega met z'n wijsvinger in zijn neus, tracht z'n ogen recht te zetten.

Nee,

Dan kan je beter werkeloos zijn toch?

Nou let op hoor. M'n eerste blog.

Zal wel gelijk mijn laatste zijn. Waarom dan überhaupt begonnen denk je dan?

Ik zat lekker een documentje te maken in Word en moest een nieuw document hebben. Vraagt dat ding 'leeg document' of 'nieuw Blog bericht'?
Dat was een nieuwe voor mij. Maar eens proberen en heel enthousiast klik ik op het laatste.

Nou dan zijn de rapen gaar hoor. Gelijk talloze vragen zoals een blog account registreren. Ik wil helemaal niks registreren. Ik wil alleen maar iets uitproberen, namelijk hetgeen wat je me net als keuze voorstelt lul!

Nou nou, die PC was gelijk aangebrand zeg. tsjonge jonge..

Nu had ik ooit eens en live account gemaakt en ik denk: 'dat ga ik gebruiken'. Dan hoef ik niet te registreren.
Ben ik daar goddomme 2 uur bezig voor ik dat door heb. Althans voor ik denk dat ik dat door heb! Ben nu vrolijk aan het typen maar of het werkelijk op het net komt zullen we nog maar moeten zien.
Waar is de tijd gebleven dat je om je gal te spuwen gewoon naar beneden liep en vervolgens een familie lid liet weten hoe je erover dacht. Afijn, ik ben dan ook bijna 50 dus wat lul ik nu uit m'n nek.
Het is gemaakt voor de jeugd die tevens met mobieltjes hun hersenen poffen en niet voor bejaarden.

Ter afsluiting van deze festiviteit heb ik het maar gekopiëerd naar Hyves, want geen hond kon het lezen.

Briljant!

Nee,
Ik geloof dat ik mij toch meer ga toe leggen op m'n keyboard. Wat meer oefenen en zo. Daar weet ik redelijk de weg. Niet meer in het land van Ctrl alt delete!

Kees