| kzie's profileKzie's blogPhotosBlogLists | Help |
|
|
July 29 Een man of jongen?Ben ik nu een man of een jongen? Deze vraag stel ik mij de laatste tijd herhaaldelijk. Het heeft te maken met de activiteiten bij ons in de straat. Al meerdere keren ben ik als een soort halve zool, aan het rond rennen geweest met onder mijn arm een futuristisch stuk kunststof. Dat laatste staat onder de kenners ook bekend als supersoaker. Voor de mensen die niet het geringste vermoeden hebben wat dat is, is hier een voorbeeld: Al rennend wordt de gebruiker geacht zijn soaker op druk te brengen, waar na hij de inhoud, bij voorkeur koud kraanwater, bij derden in het oor, nek of het liefst in het ondergoed spuit. Welaan, ik heb mij daaraan nu enkele keren vergrepen, ondertussen geleende stukken speelgoed, want dat schijn het écht te zijn, soms te vernielen door halsbrekend op mijn plaat te gaan.
Gelukkig is er nu een nieuwe activiteit. We bouwen met de buurman een hut. Als kind haalden we sloophout, planken en takken. Nee, dit keer is het anders. Onder aanvoering van Rob, zeg maar de hoofdaannemer, wordt gewerkt aan een serieus project. Rob heeft niet alleen wat stukken hout aan laten rukken welke vrij kwamen bij de verhuizing van zijn bedrijf naar het nieuwe pand, nee zelfs de houthandel is bezocht voor serieuze 2 bij 3 duimers en meer. Het werk wordt als echte bouwvakkers uitgevoerd. Het meeste gaat op het blote oog, de gok en half ontkleed wordt het uitgevoerd. De vloer is om te beginnen op 6 balken gezet en zweeft warempel 1.5 meter boven NAP. Uiteraard is dat een goede zaak als je woont in de regio Rotterdam. Wellicht hadden we het 6.76 meter boven NAP moeten maken. Wat dat NAP betekent kan je hier lezen: http://nl.wikipedia.org/wiki/Normaal_Amsterdams_Peil of je steekt op een leuke dag met een lekkere westenwind kracht 8 de dijk door. Dan weet je ook alles. Afijn we meten, zagen, schroeven en timmeren er op los alsof ons leven er van af hangt. De grap is, dat nu, nu al enkele dagen de hut ook de vormen van een serieuze starters woning begint aan te nemen, er nog nauwelijks in gespeeld wordt. Niet dat het aan de kinderen ligt, maar er zitten steeds oude kale mannen in om het af te maken, dus zitten kinderen in de weg. We houden ons zelf voor dat we doen voor de kinderen, maar met veel plezier ben ik bezig. Wellicht met veel te veel plezier. We lachen wat af en onder vaak goedkeurende blikken van de diverse partners tobben we door. Juist omdat ik aan dat gespeel, want dat is het, zo vel plezier beleef vraag ik mij af: ben ik nu al een man of nog geen jongen? Wellicht weet ik morgen ochtend weer, als ik met protesterend knieën en zere rug mijn aftakelende lichaam klaar maak om naar mijn werk te gaan.
Kees
July 24 SportOp het moment dat ik dit blog de titel sport gaf, realiseerde ik mij dat ik wellicht een compleet peloton mensen over mij zou krijgen.
Per slot van rekening heb ik louter in de ogen van mijzelf, een goddelijk afgetraind lichaam. Wie ben ik dan om met een lichaam, waarin je, als gevolg van het gebrek aan sport, niet de ribben kan tellen zonder een MRI scan te doen, deze fysiek uitputtend vorm van tijdverdrijf tegen het licht te houden?
Maar goed, terug naar dat peloton mensen, het is de tijd van de Tour de France. Meerdere keren al sprak ik met liefhebbers van deze vorm van lichaamsuitputting, over het feit dat ik wel eens kijk naar Formule 1
Meer dan eens werd mij ernstig verweten, dat ik dat als sport durfde te betitelen. Die mannen zaten maar in een auto en gaven een beetje gas, terwijl ze vrolijk zaten te sturen. De auto deed het werk en niet de mens.
Nee, wielrennen dát is pas pure sport.
Toch vraag ik mij af wat ik niet begrepen heb. Ieder jaar weer en dus ook dit jaar, wordt er in die tak van sport, een 'kanjer' uitgelicht die besloten heeft, te grijpen naar verlichtende en stimulerende chemokuren, om zijn toch daadwerkelijk afgetrainde lichaam net dát zetje te geven, waardoor hij juichend over de streep zou kunnen komen.
Probleem is dat naar mijn idee al die snuiters gebruiken en dat degene die het meest durft te gebruiken als winnaar over de streep zal komen. Ergo, de grootse gebruiker is dan de winnaar.
Hiermee verklaar ik mij dan ook automatisch tot top atleet. Vanwege mijn hersendefect (epilepsie) neem ik een niet onaanzienlijke hoeveelheid chemische rommel in, waardoor ik zeker in het eindklassement in de top 10 moet eindigen.
Uiteraard strijk ik de mensen, die trossen aambeien hebben opgelopen door het onverantwoord lang op een veel te klein zadel te hebben rondgereden, tegen de haren.
Maar wat kan mij dat schelen. Per slot van rekening heb ik mij zelf zojuist tot topsporter gebombardeerd en zie mij wellicht nog in Peking met onze vaderlandse driekleur lopen…
Kees July 21 Artsen op leeftijd?
Binnenkort word ik 50! 50 jaar godomme da's notabene een halve eeuw. Ik kan me nog herinneren als kind (inderdaad toen had ik nog haar), dat ik mensen van 50 ouwe lijken vond. Gelukkig weet ik nu beter. Ten slotte is een lijk pas een lijk als de dokter verklaard heeft dat de persoon in kwestie geen hartslag meer heeft en dat niet meer te verwachten is dat dit binnen kort nog zal gaan gebeuren. Aan de ander kant heb ik weer niet zo'n vertrouwen in die stelling. Punt is dat je er dan van uit mag gaan dat doktoren weten wat ze doen. Kijk toen de neuroloog van 'Oog en Al' in mijn diensttijd mij vertelde, dat ik epilesie had, kon ik dat wel een beetje geloven. Ik had 's nacht de kamer afgebroken en m'n broers hadden het ook. Dus 't zat er in. Mijn eerste twijfel was echter daarvoor al gezaaid. Bij de keuring voor mijn dienst plicht. Ingewijden weten dat ik een paar heerlijke platvoeten heb. Het zijn min of meer scholletjes die zich, wanneer ik mij blootsvoets in een sportzaal begeef, spontaan vast zuigen. Hilariteit ten top als dat gebeurt, want ik kan niet meer voor of achteruit en een ieder denkt dat ik de sport zaal niet in durf. Maar goed, ik kwam bij de keuring en de keuringsarts heeft mij fluitend goed gekeurd en over mijn voeten sprak hij niets dan lof, terwijl hij een ferme handtekening onder mij dossier zette. Toen had ik ze door. Foute gasten. Waarom ik daar over begin denk je wellicht. Wel, sommigen van jullie weten het en anders lees je het nu. Met mij, wordt op 29 augustus 2008 ook Michael Jackson 50 jaar. Inderdaad we zijn even oud. Kijk, z'n moonwalk hoef ik niet te proberen met mijn platvoeten. Dan stroopt het parket op en hebben we de poppen aan het dansen in plaats van ik zelf. Maar met die doktoren heb ik toch beter opgepast dan hijzelf.
Lekker frisTja dan toch maar voor de bijl en een nieuw onderwerp aangesneden. AllemachtigNou let op hoor. M'n eerste blog. |
|
|